बाहिर भन्नको लागि अहिले कांग्रेस र एमालेको सरकार भन्छन् । तपाईं/हामीले पनि त्यही भन्छौं । भित्री रूपमा तपाईंहरु हेर्नुहुन्छ भने नेपाली कांग्रेस बनाउनेहरु अहिले नेतृत्वमा छैनन् । उता, एमाले बनाउनेहरुपनि अहिले नेतृत्वमा छैनन् । एमाले बनाउनेहरु अहिले उत्पीडित र प्रताडित भएका छन् । कांग्रेस बनाउनेहरुपनि प्रताडित छन् । कांग्रेस र एमालेलाई प्रतिगामी यात्रामा लैजाने र राजासँग मिलाउनेहरु अहिले नेतृत्वमा छन् । जुनबेला नेपालमा लोकतन्त्रको लडाईं चलिरहेको थियो, जनताले लोकतन्त्र खोजिरहेका थिए । त्यतिवेला नेपाली कांग्रेस दुई धार थियो । एउटा धार जो राजाको शासनलाई निरन्तरता दिन चाहन्थ्यो । अर्को धार नेपालमा लोकतन्त्र ल्याउन चाहन्थ्यो । अहिलेको जो नेतृत्व छ- त्यो जनताको धारको पक्षधर नेता होईन । लोकतन्त्र चाहने नेता होईन । नेपाली कांग्रेसलाई राजासँग मिलाउन चाहने नेतृत्व अहिले कांग्रेसको नेतृत्वमा छन् ।

कांग्रेसजस्तै एमालेभित्र पनि दुई धार थियो । एमालेको पनि एउटा धार जनआन्दोलनलाई सहयोग गर्न चाहन्थ्यो । देशमा लोकतन्त्र स्थापना गर्न चाहन्थ्यो । अर्को धार, राजाको शासनलाई स्थायित्व दिन चाहन्थ्यो । राजाको शासनलाई निरन्तरता दिन चाहने र देशमा निरंकुशतालाई बलियो बनाउन चाहने कांग्रेस र एमालेभित्रको त्यो धार अहिले नेतृत्वमा छ । अहिलेको कांग्रेस र एमालेको यो गठबन्धनलाई राजावादी या प्रतिगामी गठबन्धन भनेपनि हुन्छ ।

अहिलेपनि नेपाली कांग्रेसभित्र जो प्रजातन्त्र र अग्रगमनको लागि लडे, तिनीहरु अहिलेपनि दमित छन् । कांग्रेस कांग्रेसजस्तो छैन् । उनीहरुले आफूलाई कांग्रेसी भनेपनि कांग्रेसमा उनीहरुको कुनै महत्व (भ्यालु) छैन् । एमालेभित्र पनि त्यस्तै देखिन्छ । एमालेभित्र जो राजाको सक्रिय शासन चाहन्थे र राजाको शासनको निरन्तरता चाहनेहरु नै अहिले नेतृत्वमा छन् । अहिलेको यी पात्र र प्रवृत्तिलाई हेर्नुहुन्छ भने देशलाई पछाडि धकेल्न चाहनेहरु अहिले देशको नेतृत्वमा छन् । देशलाई पछि धकेल्नको लागि यिनीहरुले अन्तिम प्रयास गर्दैछन् । यी दुईवटै नेतृत्व (शेरबहादुर देउवा र केपी शर्मा ओली) देशलाई पछाडि धकेल्न र देशलाई गुमराहमा पार्न अनि जनतालाई अझै दुःख दिन गठबन्धनको नाममा एउटा अन्तिम प्रयास गर्दैछन् ।

देशले यतिवेला यो संकटको अवस्थामा एउटा ध्रुवीकरण खोजिरहेको छ । अहिले देश र जनतालाई अग्रगामी दिशामा अघि बढाउने एउटा कित्ता छ । अर्को कित्ता देशलाई पछि धकेल्ने छ । कांग्रेस र एमालेको गठबन्धनलाई देशमा दुई ध्रुवीकरणको सुरुवातको रुपमा लिनुपर्छ । यसअघिसम्म देशमा तीन वटा ध्रुव देखिएको थियो । एउटा जनताको शासन चाहने, अर्को दलको शासन र तेस्रो ध्रुव भनेको राजाको शासन चाहने ध्रुव थियो । अब क्रमशः देश दुई ध्रुवमा विभाजित हुँदैछ । एउटा अग्रगामी र अर्को पश्चगामी । जब–जब देशमा प्रतिक्रियावादीहरुले उल्टो बाटो लिने र अधिकार खोस्ने दुष्प्रयास र कुचेष्टा गरेका छन्, तब–तब देशमा विस्फोट भएको छ । हिजोका आन्दोलन हेर्न सक्छौं । जब ज्ञानेन्द्र राजाले सक्रियता देखाए र जनताको भएका अधिकार पनि खोस्ने कोशिस गरे, देशमा दोस्रो जनआन्दोलन भयो । र, आज मुलुक गणतन्त्रमा आयो । आज हिजोको ज्ञानेन्द्रकै जसरी प्रतिक्रियावादीहरुले दुस्साहस गर्दैछन् । कांग्रेस र एमाले मिलेर भएका अधिकार पनि खोस्ने प्रयास गरिरहेका छन् ।

अहिलेको यो कांग्रेस र एमालेको गठबन्धन आज बनेको गठबन्धन होईन, पहिलापनि यी दुई दलले गठबन्धन बनाएका थिए । जहिले जहिले कांग्रेस र एमालेको गठबन्धन बनेको छ, त्यतिवेला नेपाली जनताले दुःख पाएको इतिहास छ । २०६१ सालको ज्ञानेन्द्रको शाहीकालको सरकार यस्तै थियो । त्यतिवेला केपी ओलीजीको पार्टी एमाले शेरबहादुर देउवाजीको सरकारमा थियो । आज ओलीजीको नेतृत्वमा सरकार छ, त्यसमा देउवाजीको पार्टीपनि सहभागी छ । देउवाजीको ज्ञानेन्द्रको शाहीकालको सरकारमा एमालेपनि सामेल थियो, त्यतिवेला जनताले कसरी दुःख पाए भन्ने कुरा हामीले अहिलेपनि बिर्सिएका छैनौं । संविधानसभा भयो, संसद्वादी र माओवादी मिलेर दोस्रो जनआन्दोलन सफल भयो । अन्तरिम संविधान बन्यो । लगत्तै कांग्रेस र एमालेको सहकार्य भयो । त्यसले के गर्यो भन्दा देशमा गणतन्त्रका प्रणेता रामराजा प्रसाद सिंहलाई गणतन्त्रको राष्ट्रपति हुनबाट रोक्यो । हुन दिईएन । दोस्रो कांग्रेस र एमालेले संविधान बन्न दिएनन् । संविधान जसरीपनि बनाउन नदिने अठोटका साथ उनीहरुको गठबन्धन भएको थियो । अन्तमा खिलराज रेग्मीलाई अन्तरिम मन्त्रिपरिषद्को अध्यक्ष बनाएर संविधानसभा समाप्त गरे । दोस्रो संविधानसभाको निर्वाचन भयो, फेरि कांग्रेस र एमाले मिले । उनीहरुले कामै नलाग्ने संविधान बनाए । देशलाई गुमराहमा राख्ने र भएका अधिकार खोस्ने काम गरे । अधिकारविहीन संविधान बनाए । अहिले त्यही संविधानमा भएको अधिकारलाई पनि खोस्ने प्रयास गर्दैछन् । कांग्रेस र एमालेले पहिलो संविधानसभाबाट संविधान बनाउन दिएनन् । दोस्रो संविधान सभाबाट संविधान बिगार्ने काम गरे । र, अहिले तेस्रोपटक उनीहरु भएको संविधानको अधिकार पनि खोस्न खोज्दैछन् । अब त्यतातर्फ हाम्रो नजर हुन जरुरी छ ।

देशमा हामी जनताको शासन चाहन्छौं । हामी जनतालाई मालिक देख्न चाहन्छौं । अहिले देशमा दलतन्त्र छ । जनताको शासन छैन् । जनताबाट चुनिएका जनप्रतिनिधिहरु निरीह छन् । सांसदहरु पार्टीसामू एउटा कारिन्दाको रुपमा देखिएका छन्। उनीहरुको कुनै महत्व छैन् । चुनावकै कुरा गर्नुहुन्छ भने कांग्रेस र एमालेले के भनेर भोट मागेका थिए ? कांग्रेसले एमालेको नेतृत्वमा सरकार बनाउँछु भनेर भोट मागेको त थिएन नि ? अहिले किन बनायो ? प्रदेश सरकारको कुरा गर्दा एमालेले पनि कांग्रेसको नेतृत्वमा सरकार बनाएको छ । एमालेले पनि चुनावमा भोट माग्दा कांग्रेसको नेतृत्वमा सरकार बनाउँछु भनेर त भोट मागेको थिएन नि ? जनतासामू जे भनिएको थियो, त्यही गर्नुपर्दथ्यो । त्यसलाई बास्तवमा लोकतन्त्र भनिन्छ । आज नेताहरुमा इमानदारिताको खडेरी छ । व्यापारीकहाँ जानुहोस, पैसा दिएपछि सामान दिन्छ । चिकित्सककहाँ जानुहोस, विरामी पुर्जा काटेपछि उपचार गर्छ । वकिलकहाँ जानुहोस, सेवा शूल्क (फी) बुझाएपछि अदालतमा बहस गर्छ । तर, यी नेताहरुले त जनताले भोट दिँदापनि उल्टो काम गरेका छन् । जे भनेको हो, त्यसको ठीकविपरित काम गर्छन् । कांग्रेसको सरकार बनाउँछु भन्नेहरुले एमालेको सरकार बनाईराखेका छन्, अनि एमालेको सरकार बनाउँछु भन्नेहरुले कांग्रेसको सरकार बनाईराखेका छन् । कांग्रेस र एमालेले अहिले लोकतन्त्रको भद्दा मजाक गरिरहेका छन् । यिनीहरुले जनतालाई निरीह ठानेका छन् । जनता केही पनि होईन भन्ने ठानेका छन् । हिजो राजाले पनि जनतालाई यति निरीह ठानेका थिएनन् । राजापनि जनतासँग डराउँथे । तर, यी नेताहरु यति निर्लज्ज भैसके कि जसले जनतालाई केही पनि ठानेका छैनन् । अब जनताले आफ्नो तागद देखाउने बेला आएको छ । बास्तवमा जनता निरीह छैनन् । जनताको तागद छ । अहिले जनताले हामी दास नभई मालिक हौं भनेर देखाउने दिन आयो ।

कांग्रेस र एमालेका नेताहरुले अहिले मिलेर सरकार बनाउनुको कारण देशमा स्थिरता र सुशासनको लागि हो भनेर भाषण गरेका छन् । यसको सारमा हेर्नुहुन्छ भने अहिलेसम्म देशमा कुशासन कसले ल्यायो ? अहिलेसम्म भ्रष्टाचार कसले ल्यायो ? अहिलेसम्म देशमा अस्थिरता कसले ल्यायो ? यीनै पार्टी होईनन् ? कांग्रेस र एमालेले नै हो नि अहिलेसम्म सबै सरकारको नेतृत्व गरेका छन् । यो देशमा कांग्रेस र एमालेबिना कुनै सरकार नै बनेको छैन् । २०४६ सालदेखि यताका सबै सरकारमा दुई वटै पार्टी सरकारमा छन् । देशमा जतिपनि काण्ड र महाकाण्ड घटेका छन्, सबैका नाईके यिनीहरु नै हुन् । सबै काण्डमा यीनकै मान्छेहरुको नाम आउँछ । यीनैका नेता मुछिएका छन् । उनीहरुले भ्रष्टाचार हटाउनको लागि मिलेको भनेका छन्। अस्थिरता हटाउनको लागि भनेका छन् । तर, अहिलेको सरकारपनि भागबण्डावाला सरकार हो । हिजो प्रचण्डसँग एमालेले गर्दापनि यस्तै भागबण्डा थियो । अनि प्रचण्डसँग कांग्रेसले गर्दापनि यस्तै भागबण्डा थियो । प्रचण्डसँग सरकार बनाउने संख्या त पक्कैपनि थिएन । उहाँलाई प्रधानमन्त्री बनाउनको लागि कहिले एमाले त कहिले कांग्रेसले नै काँध थापेको थियो नि । जसले काँध थापेर देशलाई अस्थिर बनाए, उनीहरु दोषी हो कि होईन भन्ने पनि प्रश्न आउँछ ।

हामी के हेरिरहेका छौं भने देशलाई प्रतिगमनतर्फ लैजान कांग्रेस र एमालेको नेतृत्व हाबी भएको कारण हामीले छिट्टै ठूलो र निर्णायक जनआन्दोलनको आवश्यकत्ताको बोध गरेका छौं । एउटा ठूलो उथलपुथल र क्रान्तिको आवश्यकत्ता हामीले महशुस गरेका छौं । यदि नेपाली जनताको नेतृत्व हामीले गर्न सकेनौं भने देशलाई बचाउन सक्दैनौं । यतिवेला देशमा आर्थिक रूपमा ठूलो हाहाकार छ । राजनीतिक संकटमात्रै नभएर आर्थिक संकटपनि भयंकर छ । बैंकमा पैसा छैन भनिएको छ । उद्योपति तथा व्यापारीसँग पैसा छैन भनिएको छ । जहाँ जानुहोस, पैसाको ठूलो हाहाकार छ । यो संकटको अन्तर्य खोज्नैपर्छ ।

देशमा व्यापार तथा व्यवसाय हिजोभन्दा धेरै बढेको छ । उद्योग धन्दापनि हिजोभन्दा धेरै बढेका छन् । अहिले वैदेशिक रोजगारीमा जाने नेपालीहरुको संख्यापनि ठूलो छ । हिजो त नेपालीहरु कमाउनको लागि भारतसम्म मात्रै जाने गर्दथे । आजको अवस्था फरक छ । आज नेपालीहरु विश्वका कुना कुनामा पुगेका छन् । काम गरिरहेका छन् । देशमा रेमिट्यान्स (विप्रेषण) पनि बढेको छ । कृषिको दायरापनि बढेको छ । सबै क्षेत्रमा हाम्रो दायरा फराकिलो बनेको छ । तर, आज किन र कसरी देशमा आर्थिक संकट छ ? यो खोजीको विषय हो ।

नेपालमा अहिले भगौडा वर्ग हाबी छ । नेपालमा लुटेर विदेश लैजाने भगौडा दलाल वर्ग हाबी भएको छ । जसरी अंग्रेजहरु इण्डियामा लुटेर बेलायत लैजान्थे । उनीहरु बेलायती थिए र मान्छे चिन्न सजिलो भयो । तर, आज नेपाली टोपी लगाएका मान्छेहरु र नेपाली अनुहारहरु नेपाललाई लुट्ने र विदेशमा पुर्याउने काम गरिरहेका छन् । तिनीहरुलाई चिन्न कठिन छ । छद्यमभेषीहरु हाबी छन् । हामीले सर्वप्रथम यो भगौडा लुटेरा वर्गलाई चिन्न जरुरी छ । हाम्रो पार्टीले भनेको छ–अहिलेको राज्य भनेको मुठ्ठीभर दलको हो । ती दलका पनि मुख्य नेताहरुको हो ।

यो राज्यको चरित्र लुटकारी छ । देशमा लुट्ने र विदेश पुर्याउने वर्गको हाबी छ । लुट्ने र भाग्नेहरु हाबी छन् । अहिले विदेशमा दुई थरि नेपाली छन् । एकथरि छ, जसको शरिर विदेशमा छ तर मन नेपालमा छ । विदेशमा श्रम गरेर कमाएर नेपाल पठाउने नेपाली छन् । उनीहरु बास्तवमै यो देशका सुपुत्र हुन् । गौरव हुन् । देशभक्त हुन् । अर्कोथरि छ, नेपालमै बस्ने त्यो पनि उच्च ओहोदामा बस्ने अनि यहाँ भएभरका पैसा लुट्ने र विदेशको पिआर (स्थायी बसोबास) र ग्रिनकार्ड लिने । तिनीहरुको शरिर नेपालमा छ तर मन भने विदेशमा हुने गरेको छ । यहाँबाट लुटेर विदेश पुर्याउने वर्ग खतरनाक छ । नेपालको राजकाज चलाएकाहरु, जतिपनि रिटार्यड (सेवानिवृत्त) सचिवहरु, न्यायाधीशहरु, माथिल्लो दर्जाका सुरक्षाकर्मीहरु छन्, त्यसमा ८० प्रतिशत विदेश गैसके । उनीहरुले आफ्नो सम्पत्ति बेचेर विदेश लगेका छन् । त्योपनि अवैध ढंगले । नेपालको कानून र संविधानले त्यसलाई बर्जित गरेको छ । नेपालको माया हुनेहरुले अब नेपालको सम्पत्ति बेचेर विदेश पुर्याउने कामलाई तत्काल रोक्नुपर्छ । देश डुबिरहेको छ । हामी यत्तिकै टुलुटुल हेरेर नबसौं । देश बचाउनको लागि धेरै नै ढिलाई भएको छ । देश बचाउनको लागि निर्णायक कदम चालौं ।