थापाथलीस्थित परोपकार, प्रसूति तथा स्त्रीरोग अस्पतालमा ८० वर्षीय वृद्ध हरिबहादुर क्षेत्री सोमबार कोरोनाविरुद्धको खोप लगाउन लामबद्ध थिए । उनले २०७७ साल फागुनमै कोभिसिल्ड खोपको पहिलो मात्रा लगाएका थिए ।

दोस्रो मात्रा लगाउने पर्खाइमा रहेका उनी बल्लबल्ल खोप लगाउन पाउने आशामा थिए । उनले पहिले त खोप लगाएर कोरोनाबाट बाँचिन्छ भन्ने सोचेका थिएनन्, पछि खोपले मात्र बच्न सकिने रहेछ भन्ने थाहा भइसकेपछि कोभिसिल्ड खोप लगाएका थिए ।

खोप लगाएर बाँचिन्छ भन्ने के आशा छ भन्ने प्रश्नमा क्षेत्रीले भने, “पहिले म मात्र होइन बाबु, सबैजना खोप लगाउन अन्योलमा थियौँ । के हो के हो भन्ने थियो तर विस्तारै बुझ्दै जाँदा खोप लगाइसकेपछि कोरोनाबाट मरिने रहेनछ भन्ने बुझियो ।”

अलि चाँडो खोप पाइन्छ भन्ने थियो भन्दै क्षेत्रीले भने, “पहिलो मात्रा खोप लगाएको छ महिनापछि खोप लगाउन पाइयो ।” उनमा कोभिसिल्डबाहेकको खोप भए पनि एउटै फर्मुलाबाट बनेको हुनाले खोपले केही असर गर्छ कि भन्ने कुनै डर छैन ।

यो त एक उदाहरण मात्रै हो । सरकारले कोरोनाविरुद्धको खोप कोभिसिल्ड लगाएका ६५ वर्षमाथिका नागरिकलाई दोस्रो मात्रा लगाउन सुरु गरेको छ। भुटान र जापानबाट एस्ट्राजेनेका खोप आएपछि झन्डै छ महिनाअघि कोभिसिल्ड लगाएका ६५ वर्षमाथिका साढे नौ लाखसहित १३ लाख ६८ हजार व्यक्तिलाई दोस्रो मात्रा खोप दिइएको छ ।

अहिले पाँचवटा प्रदेशमा पाँच महिनाअघि पहिलो डोज लगाएकाको सङ्ख्यालाई पुग्ने गरी एस्ट्राजेनेका खोप अभियान जारी छ । यसअघि भारतको सेरम इन्स्टिच्युटबाट उत्पादित कोभिसिल्ड निर्यातमा रोक लागेपछि दोस्रो डोज खोप लगाउनबाट लाखौँ मानिस वञ्चित भएका थिए । गोरखापत्र दैनिकबाट